'Het boekenparadijs' - Adorable Books
Column

‘Het boekenparadijs’

Céline schrijft elke maand een column voor Adorable Books. Hierin vertelt zij wat ze die maand heeft meegemaakt. En natuurlijk gaat het altijd over boeken!

Het boekenparadijs

Het boekenfestijn, dat kennen jullie wel allemaal hé? Zo een gigantisch grote hal waar miljoenen boeken allemaal smeken om meegenomen te worden. Anders worden ze misschien nooit gelezen en komen ze bij het groot vuil terecht. Zonde. Dus dacht ik: laat ik er even heen gaan om die boekjes van hun ondergang te redden.

Het was in Gent, dus ik moest de trein op. Maar alles voor de boekjes natuurlijk. Uiteraard ging ik niet alleen, want dan zou ik me best zielig gevoeld hebben. Mijn slachtoffer? Mijn vriend natuurlijk. Dé boekenfanaat die je bij elke boekhandel moet tegenhouden of hij koopt de hele winkel op. Niet dus. Maar gewillig liet hij zich meesleuren. Trein op, trein af, tram op en er ook weer af. De expo kwam al in zicht. Gehaast liep ik op de deur af want stel je voor dat ik niet genoeg tijd zou hebben. De deuren waren toch al twintig minuten geopend…

Mijn ogen moesten eventjes wennen aan het donker in de hal, maar eenmaal ik mijn vleermuislenzen naar boven gehaald had, kwam ik terecht in het boekenparadijs.
“Waar ben ik aan begonnen?”, hoorde ik achter me. Ik deed alsof er propjes in mijn oren zaten en verdween in de eerste gang.

Al snel was ik hem kwijt. Aangezien hij nog in staat zou zijn me door de microfoon af te roepen, besloot ik maar dat het beter was hem toch maar even te gaan zoeken. Je weet immers maar nooit. Het wonder was geschied toen ik hem vond met een boek in de hand. Ik stelde mijn lenzen op scherp om er zeker van te zijn dat hij het wel was. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik plots de arm van een vreemde vasthad. Brrr. Maar geloof het of niet: het was hem. Even was ik van plan geweest alle Goden ter wereld te bedanken, maar toen zag ik dat het een woordenboek was. “Die neem ik mee voor mijn zus”, was zijn verklaring. Right.

Terwijl hij rustig alle woordenboeken verkende (zoooo boeiend) stond ik al aan de andere kant van de hal. Deze, deze, deze en ook nog deze. Uiteindelijk bezweek het karretje bijna onder het boekengewicht. Klein detail: ik moest nog de hele middag in Gent koopjes gaan doen.

Genoodzaakt moest ik boeken achterlaten. Ik had immers geen zin om er als een muilezel bij te lopen in hartje Gent. Maar geen nood, de volgende keer ga ik niet met de trein. Een vrachtwagen lijkt me dan net iets handiger.

Door Céline Ruysschaert.

Previous Post Next Post

1 Comment

  • Reply Edrienne augustus 4, 2014 at 13:16

    Haha, erg leuke column! Ik ben nu twee keer naar het boekenfestijn geweest, de eerste keer had ik een heel bescheiden stapeltje van een stuk of zes boeken, de tweede keer had ik er .. veel. Erg veel. Ze moeten gewoon gratis trolleys meegeven in plaats van plastic zakjes 🙂

  • Leave a Reply