Column: ‘Op boekenjacht? Of toch maar niet…’ - Adorable Books
Column

Column: ‘Op boekenjacht? Of toch maar niet…’

Een Column van Céline Ruysschaert, wat heeft zij deze keer meegemaakt in de boekenwereld? Ze ging op boekenjacht…

‘Op boekenjacht? Of toch maar niet…’

‘Juffrouw, worden deze niet gesoldeerd?’
‘Nee hoor, daar doen boeken niet aan mee.’ Met dit antwoord word ik de winkel uitgestuurd. Boeken doen niet mee aan de solden, wat een nonsens. Alsof die boeken eeuwig nieuw blijven. Een boek wordt na een tijdje ook oud nieuws en er komen ook regelmatig nieuwe ‘collecties’ bij; het is dus te vergelijken met kledij. Kledij wordt wel gesoldeerd, want stel je voor dat hetzelfde topje volgende zomer gewoonweg weer in de winkel hangt, dat kunnen ze niet maken. Maar een boek dat 25 jaar oud is, als nieuw in de winkel presenteren, dat mag dan weer wel?

Boeken kopen is een dure zaak. Op boekenjacht gaan maakt dus een groot gat in je portemonnee. Crisis? Dat kennen ze volgens mij niet in een boekhandel. Als ze het wel kennen, dan is het toch hun eigen fout? Geef de mensen 10 procent korting en ze voelen zich vereerd, alsof ze de koop van hun leven gedaan hebben. Nu ja, gelukkig bestaat er nog zoiets als een boekenbeurs waar je regelmatig boeken aan spotprijs kan kopen omdat ze gewoonweg niet genoeg hebben verkocht. Er werden er te veel gedrukt want de auteur dacht maar weer eens een bestseller te hebben geschreven.

Ik zet mijn koopjesjacht verder in het winkelcentrum wanneer ik plotseling op een onbekende boekwinkel stuit: 2 + 1 gratis. Dat klinkt als muziek in de oren, is het niet? Ik besluit dus maar de winkel binnen te gaan en meteen mijn zoektocht te starten. Stel je voor dat ik met lege handen thuiskom! Ok, een voordeel is dan wel dat ik niet de hele avond loop te zoeken en te puzzelen om mijn overvolle boekenplank wat leger te maken. Maar wat zou ik dan de hele avond doen? 

Eenmaal de winkel binnengekomen, dringt een oude stank mijn neus binnen. Het ruikt er duidelijk naar boeken van een vorige eeuw. Ik denk niet dat daartussen ook maar een enkele young adult te vinden is, tenzij eentje in het Middelnederlands. Je weet toch maar nooit, dus ik besluit om met ingehouden adem de bakken vol boeken te doorzoeken. Publicatiedatums als 1984, 1993 en 1996 lees ik wanneer een walm stof het boek verlaat bij het openen ervan. Toch niet helemaal mijn genre…

Ik slenter verder doorheen de winkelstraten met vijf zakken in mijn ene hand en met nog net genoeg plaats aan de pink van mijn andere hand voor het dragen van mijn handtas. Helaas, in geen enkele zak een boek, behalve dan de folder van de plaatselijke supermarkt die zo dik is dat het me moeite kost om rechtop te blijven lopen. Geen wonder dat de prijs van de choco altijd maar de hoogte ingaat, weet je zeker niet wat dat papier allemaal kost.

Vermoeid en met spijt in het hart ga ik uiteindelijk naar huis. Vervelen zal ik me zeker niet doen. Een kleerkast uitmesten vraagt immers veel tijd. Volgende keer meer geluk. Misschien helpt het met een knipoog naar de verkoper van de boekhandel. Je weet maar nooit, toch?

– Door Céline Ruysschaert (www.celineschrijft.blogspot.be)

Previous Post Next Post

3 Comments

  • Reply Mieke Schepens augustus 5, 2013 at 15:13

    Solderen heeft in Nederland een andere betekenis dan in België, blijkbaar. (Solderen is een techniek om metalen onderdelen met elkaar te verbinden door middel van een metaallegering (het soldeer) met een lager smeltpunt dan de te verbinden delen.)
    Leuk geschreven, Céline !

    • Reply Lilian augustus 5, 2013 at 19:55

      Haha, dat dacht ik ook toen ik de eerste zin las!

      Inderdaad vervelend dat boeken bijna nooit in de sale komen, dus dan maar tweedehands he..

    • Reply Céline augustus 6, 2013 at 19:01

      Grappig, daar had ik niet bij nagedacht 🙂

    Leave a Reply