Column: ‘Ik groei, jij groeit, maar groeien de boeken met ons mee?’ - Adorable Books
Column

Column: ‘Ik groei, jij groeit, maar groeien de boeken met ons mee?’

Vanaf vandaag zal er elke maand een column voorbij komen. Een column die natuurlijk met boeken of lezen te maken heeft.
Céline zal deze column elke maand voor jullie schrijven. Kijk mee wat zij deze keer te vertellen heeft.

‘Ik groei, jij groeit, maar groeien de boeken met ons mee?’

Je wordt geboren en vanaf dat ogenblik kijk je uit naar een gigantische groeispurt. Niet enkel je lengte neemt toe, ook je hersenomvang wordt groter. Wees gerust, dit wordt geen wetenschappelijk artikel over embryologie en de verdere ontwikkeling tot volwassene. Waar ik eigenlijk toe wil komen is: op een bepaald moment in je leven (vroeg of laat, maar ooit lukt het je wel eens) kom je zo fier als een gieter thuis.
Je eerste tekstje (in lettergrootte 22 niet te vergeten) lees je luidop voor aan al je toeschouwers (concreet betekent dit: je mama en papa en eventueel je jongere zus of broer die nog lang zo ver niet staat). Het startschot is gegeven; je gaat door met lezen tot wanneer geen enkel boek nog veilig is in jouw buurt. Jij groeit, je hersenen groeien, maar groeien ook de boeken met je mee?

Uiteraard kunnen boeken niet groeien, toch niet letterlijk, of het figuurlijk kan daar heb ik momenteel geen antwoord op. Nee, integendeel, boeken worden tegenwoordig alsmaar kleiner, denk maar aan de schattige dwarsliggers waarvan er reeds een paar op mijn boekenplank staan te schitteren. Maar goed, laat ik niet te ver van de hoofdzaak afwijken. Als je jong bent, lijkt het vanzelfsprekend dat je kinderboeken leest. Word je wat ouder dan lees je ook de boeken bestemd voor jouw leeftijd. Met de young adult boeken die tegenwoordig aan een hevige opmars bezig zijn, is zelfs de ene leeftijdscategorie waarvoor nog geen specifieke verhaallijnen bestonden van dat probleem verholpen. Maar wat gebeurt er nu wanneer je wat ouder wordt? Ja, dan lees je vanzelfsprekend literatuur voor volwassenen. Dan stel ik – als 18-jarige – mij de vraag of het dan echt zo raar is om je rot te lachen met verhaaltjes van ver onder je leeftijd?

Ik denk het niet om eerlijk te zijn. Stiekem leest iedereen wel eens een kinderboek, al is het maar om weer eventjes aan je jeugd terug te denken (nu mag je het best wel toegeven hoor). Vaak kan je jezelf veel meer ontspannen met kinderboeken (en de nodige buikademhaling waarmee je ook nog eens je buikspieren traint)(mooi meegenomen!) dan de zware literatuur die voor volwassenen geschreven wordt. Je mag dan wel over een flink pak hersenen beschikken, op school (of op het werk) worden die al genoeg gepijnigd.

Volgens mij denk ik dat hoe ouder je wordt hoe meer je geneigd geraakt om opnieuw de kinderboeken uit te zoeken in de boekhandels. Pas op, dat is toch wat ik ondervind. Toen ik twaalf was, bijvoorbeeld, leek het mij fantastisch om boeken te lezen zoals ‘de grote mensen’. Nu ik eenmaal de boeken van ‘de grote mensen’ lees, vind ik het net zo leuk om pakweg ‘Dagboek van een muts’ te lezen.

Ik denk dat ik nu wel genoeg getaterd heb. Misschien merk je het wel: ik zit volop in de examens en dan ratel ik maar over van alles en nog zo wat. Wetenschappelijke boeken waarvan de inhoud mijn hersens moeten vullen, zijn momenteel prioriteit. Niet getreurd hoor: naast de nieuwste duizelingwekkende literaire thrillers staan er alvast weer wat kinderboekjes op mijn lijstje! Ik weet behoorlijk zeker dat ook jij een paar favorieten hebt 😉

– Céline

Previous Post Next Post

8 Comments

  • Reply Karlijn juli 4, 2013 at 14:35

    Leuk stuk. En gelukkig ben ik niet de enige die ‘kinder’ boeken weer helemaal leuk vind. Ze lezen zo lekker weg, vind je niet?
    En in de bieb lees ik vaak de Tina, nostalgie ten top 🙂

  • Reply Mieke Schepens juli 4, 2013 at 17:23

    Mooi geschreven.
    Ik lees vaker een kinderboek of een spannende roman , gewoon omdat ik dat heel leuk vind om te lezen en het een mooie afwisseling is met de vele thrillers die ik lees.

  • Reply tamara juli 4, 2013 at 19:23

    ook al ben ik er eigenlijk te oud voor ik lees graag Young Adult boeken. merk wel dat ik ze dan heel snel uit heb die lezen makkelijker weg dan een volwassen boek.
    bij mij ligt het aan het verhaal of ik het boek lees.

  • Reply Ilse juli 5, 2013 at 02:20

    Hé, wat kun jij leuk schrijven! Waarom heb ik nooit eerder iets van je gelezen!

    Grappig! Ik heb ook eens zo’n artikel geschreven. Ik heb een tijdje geprobeerd dat ik meer literatuur ging lezen. Uiteindelijk vond ik dat toch te saai om alleen maar te doen. Wat tot gevolg had dat ik er weer een young adult bij pakte. Nu wissel ik het af, ‘t is maar net waar ik zin in heb. Dus ik geloof dat je wel gelijk hebt. =)

    • Reply Céline Ruysschaert juli 5, 2013 at 11:16

      Dankjewel, wat een leuk compliment!

      Young adults zijn inderdaad best wel populair bij alle leeftijden 🙂

      • Reply Ilse juli 5, 2013 at 22:13

        Graag gedaan!

  • Reply Nancy juli 5, 2013 at 13:46

    Ik wou dat de young adult fantasy boeken al bestonden toen ik een tiener was. Nu ben ik echt mijn ‘schade’ aan het inhalen en lees ik alles door elkaar: chicklit, thrillers, young adult fantasy, horror, romantisch, detective, enz…
    Laat mij maar lekker wegdromen bij deze boeken.
    Het leven is al serieus genoeg.
    En nu maar hopen dat België en Nederland ook nog valt voor de combinatie young adult fantasy / chicklit zoals Lara Adrian en zovele andere Amerikaanse schrijvers.

  • Reply Joanydvv juli 7, 2013 at 17:56

    Ik trek me eigenlijk nooit iets aan van labels als kinderboek of YA-boek. Ik lees gewoon alles wat me aanspreekt.

  • Leave a Reply